ศิลปะการประเมินผลงาน (Hyōka)
เมื่อ 'ความพยายาม' มีค่าเท่ากับ 'ผลลัพธ์' ในสายตาบริษัทญี่ปุ่น

「ยุยเซนเซครับ! ในใบ 'Jiko Hyōka' (การประเมินตนเอง) ผมควรจะเขียนว่าผมเก่งทุกอย่างเลยดีไหมครับ? ผมกลัวว่าถ้าเขียนถ่อมตัวเกินไป หัวหน้าจะคิดว่าผมไม่มีความมั่นใจ แต่ถ้าเขียนชมตัวเองเยอะไป ก็กลัวจะดูเป็นคน 'Arrogant' ในสายตาคนญี่ปุ่นครับ!」
(Yui-sensei! In my 'Jiko Hyōka' (Self-Evaluation) form, should I write that I'm great at everything? I'm afraid that if I'm too humble, the boss will think I lack confidence. But if I praise myself too much, I'm afraid I'll look 'Arrogant' in the eyes of the Japanese people!)

「ยูโตะคุง! ศิลปะอยู่ที่นี่ค่ะ! การประเมินตัวเองที่ดีต้องประกอบด้วย 'ข้อเท็จจริง' และ 'การวิเคราะห์' (Hansei) ค่ะ! คุณควรระบุความสำเร็จด้วยตัวเลขที่ชัดเจน แต่ต้องตบท้ายด้วยการมองหา 'จุดที่ยังพัฒนาได้อีก' ค่ะ เช่น 'ผมทำยอดได้ 120% แต่ผมคิดว่ายังสามารถปรับปรุงเรื่องการสื่อสารกับแผนกอื่นให้ดีกว่านี้ได้ครับ' แบบนี้หัวหน้าจะมองว่าคุณเป็นคนเก่งที่ 'ใฝ่เรียนรู้' และมีวุฒิภาวะสูงมากค่ะ!」
(Yuto-kun! The art is right here! A good self-evaluation must consist of 'Facts' and 'Analysis' (Hansei)! You should state your successes with clear numbers, but end by looking for 'areas that can still be developed.' For example, 'I achieved 120% of the target, but I think I can still improve communication with other departments.' This way, the boss will see you as someone capable who is 'eager to learn' and has high maturity!)