(放課後。職員室で、ユイ先生の荷物の整理を手伝っている。机の上は、もうほとんど空っぽだ)
(หลังเลิกเรียน... ฉันมาช่วยยุ้ยเซนเซเก็บของที่โต๊ะในห้องพักครู ของที่เคยมีเต็มโต๊ะ ตอนนี้ถูกเก็บลงกล่องเกือบหมดแล้ว)
放課後 : หลังเลิกเรียน (After school)
先生 : ครู / อาจารย์ (Teacher)
空 : ท้องฟ้า (Sky)
ยุ้ย / ユイ
片付けが終わると……机の上が、すごく寂しく見えますね。
พอเก็บของหมดแล้ว โต๊ะมันดูโล่งๆ เหงาๆ เนอะ ว่าไหมคะ?
Option 1: นั่นสินะครับ... ใจหายเลย
(「そうですね……。本当に、いなくなっちゃうんだなって」)
+10 Points
YUI: ฉันเองก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันค่ะ... ไม่อยากให้ถึงวันมะรืนเลย
(私も、なんだか変な気持ちです。あさってが、来なきゃいいのに。)
Option 2: ถึงโต๊ะจะโล่ง แต่ความทรงจำในใจเราเต็มเปี่ยมนะครับ
(「机は空っぽでも、思い出はいっぱい詰まってますよ」)
+25 Points
YUI: ฮุฮุ... พูดจาหล่ออีกแล้วนะคะ ขอบคุณนะ ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
(ふふっ……かっこいいこと、言いますね。ありがとう、少し元気が出ました。)
Option 3: ถ้าลืมอะไรทิ้งไว้ เดี๋ยวผมส่งไปรษณีย์ตามไปให้นะครับ
(「忘れ物があったら、日本に郵送しますからね」)
+5 Points
YUI: ฝากด้วยนะคะคุณหัวหน้าห้อง! ต้องตรวจดูให้ดีๆ แล้วล่ะ
(ふふ、お願いしますね!忘れ物がないか、しっかりチェックしなきゃ。)
(最後の本を取ろうとした先生の手が滑り、本が床に落ちた。二人で同時にしゃがみこむ)
(เซนเซเอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มสุดท้ายบนโต๊ะ แต่หนังสือดันร่วงหล่นลงพื้น เราสองคนก้มลงไปเก็บพร้อมกัน...)
最後 : สุดท้าย (Last)
先生 : ครู / อาจารย์ (Teacher)
手 : มือ (Hand)
二人 : คนสองคน (Two people)
ยุ้ย / ユイ
あっ……ごめんなさい……。
อ๊ะ... ขอโทษค่ะ...
(僕の手は、本ではなく、先生の手をギュッと握りしめていた。先生が、ハッとして目を丸くする)
(มือของฉันไม่ได้จับไปที่หนังสือ แต่กลับคว้ามือของเซนเซเอาไว้โดยไม่รู้ตัว... เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ)
手 : มือ (Hand)
先生 : ครู / อาจารย์ (Teacher)
手 : มือ (Hand)
先生 : ครู / อาจารย์ (Teacher)
Option 1: ผมไม่อยากให้เซนเซไปเลย...
(「行かないで……ほしいです」)
+30 Points
YUI: ค-คุณ [playerName]... ฉัน... ฉันก็...
([playerName]さん……。私……私も……。)
Option 2: (รีบปล่อยมือ) ข-ขอโทษครับ ผมกะจังหวะผิด
((あわてて手を離す)「す、すみません。まちがえました」)
+5 Points
YUI: ม-ไม่เป็นไรค่ะ... ฉันซุ่มซ่ามเอง...
(だ、大丈夫です……落とした私が悪いですから……。)
Option 3: มือเซนเซเย็นจังเลยนะครับ
(「先生の手、冷たいですね」)
+15 Points
YUI: อ๊ะ... เพราะแอร์ในห้องมันเย็นน่ะค่ะ...
(あっ……エアコンが、効きすぎてるからですかね……。)
ยุ้ย / ユイ
明日で……最後ですね。学校に来るのは。
พรุ่งนี้... เป็นวันสุดท้ายแล้วนะคะ ที่ฉันจะได้มาโรงเรียนนี้...
明日 : พรุ่งนี้ (Tomorrow)
最後 : สุดท้าย (Last)
学校 : โรงเรียน (School)
ยุ้ย / ユイ
そして、あさって……。フライトは、朝の十時です……。
แล้วมะรืนนี้... ไฟลท์บินของฉันคือสิบโมงเช้าค่ะ...
(震える声。涙をこらえているのがわかる。……僕は、決意しなければならない!)
(เสียงของเซนเซสั่นเทา เธอพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้... ฉันจะต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างแล้ว!)